Ах тоа бебе

КААН

Здраво, народе! Јас сум Каан. Мојот живот досега изгледаше вака: забава, жени, лудување... Парите никогаш не ми биле проблем. Три години поминав во Њујорк. Едноставно немав намера да се женам и да ги оставам зад себе благодeтите на ергенскиот живот, а сега уште помалку имам намера да го послушам дедо ми и да се оженам со селанка, само затоа што тој дал некакво ветување пред војничкиот другар. Ех, но не секогаш во животот го добиваш тоа што го сакаш. Одеднаш во мојот живот се појави Су. Тоа бебе, не е ни свесно колку ми го смени животот. Су е плод на една моја љубовна авантура со девојка, чија желба да успее во Холивуд, беше поголема од мајчинството. Таа ја остави Су пред мојот праг. Ах тоа бебе со невина бебешка насмевка, веднаш ми го освои срцето... и во истиот миг, во мене се роди најсилниот инстинкт... станав татко!  Замислете, јас татко на најслаткото бебе Су!  До ден- денес не дозволивме никој да ни се меша. Како реков, до денес? Е па да... Додека не се појави таа – нашата дадилка Ајпери... Вака на прв поглед, ви изгледа како добра личност, но ние сме различни светови. Јас сум млад и неискусен во улогата на татко, а таа девојка од село што мисли дека знае сè.. Но едно морам да признаам. Ајпери се појави во мојот живот, сега кога ми е најпотребна... Ех, судбината плете чудни патишта. Му се лутев јас на дедо ми што сака да ме ожени со девојка од село, а токму таа селанка ќе ми го освои срцето! И така ви велам... Мислев јас дека сè сум видел во животов, но сум згрешил.. Мојата  приказна штотуку започнува...

АЈПЕРИ

Здраво народе! Се викам Ајпери. Живеам во село во близина на Антеп. Потекнувам од скромно семејство. Пораснав со баба ми и дедо ми во трошна куќа. Имав безгрижното детство. Среќата и смеата ми беа секојдневие, се’ додека мојата постара сестра не реши да си замине од дома со дечкото ништожник кој никој од нас не го сакаше... Затоа, цврсто решив да ја барам низ секое ќоше во Истанбул и да не и’ дозволам да си го уништи животот. А од друга страна и јас морав да побегнам од дома, зашто дедо ми одеднаш реши да ме мажи за внук на негов војнички другар ... Јас да се мажам со маж што не го познавам...? НИКАКО! Животот на село ме научи да ги почитувам традицијата и обичаите, но не и да се омажам без љубов. Тоа - Не може! Eте така и јас стигнав во Истанбул. По игра на судбината, не успеав да ја најдам сестра ми, но замислете...го најдов човекот од кој што всушност бегав а не го ни познавав. Судбината ме спои токму со младиот господин од градот за кој што сакаше да ме омажи дедо. За се’ е виновно тое бебе со најневин и најсладок бебешки поглед, Ах тоа бебе.. Кога прв пат го видов со татко му се запрашав, каков е тој татко кој носи бебе на работа и го крие во подрум? Но набрзо сфатив дека Каан за кого мислев дека е градски сноб, е само грижлив татко кој не се снаоѓа баш најдобро во улогата на татко. Откако останав без работа и сама во големиот Истанбул, а на Каан очајно му требаше помош околу малата Су, решивме да се спогодиме... И... така ви велам... Си мислев јас дека сум дојдена во Истанбул за да ја најдам сестра ми и да ја вратам дома, но очигледно мојата истанбулска приказна тукушто започнува...